Stolarka aluminiowa w kilku słowach.
Zalet stopów aluminium jest wiele - lekkość, dobrą plastyczność, wytrzymałość oraz odporność na korozję. W przeciągu ostatnich 15 lat wiele reprezentacyjnych obiektów powstało z wykorzystaniem konstrukcji aluminiowych. Aluminiowe systemy fasadowe zdominowały już elewacje biurowców oraz innych budynków użyteczności publicznej. Coraz odważniej metal ten pojawia się również w budownictwie jednorodzinnym.
Podstawowymi elementami aluminiowych systemów okiennych (także drzwiowych i fasadowych) są kształtowniki, nazywane profilami. Są to elementy o przekrojach zamkniętych lub otwartych, które połączone tworzą stabilną, sztywną, a zarazem lekką konstrukcję ramową skrzydeł okiennych i ościeżnic. Do ich produkcji używa się specjalnych stopów aluminium wzbogacanych magnezem i krzemem.
Profile wykonane w całości z aluminium, pomimo komór powietrznych utworzonych z połączenia kształtowników, mają niską izolacyjność cieplną: U = 3,0-3,9 W/(m2K). Ten rodzaj profili - zwanych aluminium zimnym - wykorzystuje się w konstrukcjach fasadowych i tam, gdzie nie jest wymagana dobra izolacyjność termiczna. Do wyrobu stolarki okiennej do budownictwa mieszkaniowego stosuje się tzw. profile ciepłe. Mają one konstrukcję złożoną zwykle z dwóch lub trzech komór powstałych w wyniku połączenia aluminiowych kształtowników, między którymi umieszcza się wkładki termiczne z tworzywa sztucznego. Jako izolatorów używa się przekładek np. z poliamidu wzmocnionego włóknem szklanym. Oprócz wkładek termicznych stosuje się także uszczelki z kauczuku syntetycznego. Są one dodatkowym zabezpieczeniem przed wychładzaniem wnętrz. Montuje się je na styku ościeżnic i skrzydeł - jedną na skrzydle okiennym, a drugą - większą - na ościeżnicy. Ramy okien aluminiowych z profili ciepłych osiągają współczynnik U = 1,5-1,9 W/(m2*K), co jest wartością porównywalną z okiennymi ramami drewnianymi i z tworzyw sztucznych.
